Η σύγχρονη φυσική σε ιστορική προοπτική: Η ιστορία της Κβαντικής Θεωρίας

Στις αρχές του 20ού αιώνα ανατρέπεται η ‘κλασική’ φυσική και εδραιώνονται δύο επαναστατικές θεωρίες, η θεωρία της σχετικότητας και η κβαντική μηχανική. Το 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν δημοσιεύει μια εργασία για την «Ηλεκτροδυναμική των Κινούμενων Σωμάτων» όπου προτείνει την αναθεώρηση των θεμελιωδών εννοιών του χώρου και του χρόνου. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1915/1916, Αϊνστάιν επεκτείνει τη θεωρία της σχετικότητας στα φαινόμενα της βαρύτητας, αναδεικνύοντας την αλληλεξάρτηση του χωροχρόνου και της ύλης. Η διαμόρφωση της κβαντικής μηχανικής ακολουθεί μια πολύ πιο σύνθετη πορεία που αρχίζει το 1900 με τη θεωρία του Μαξ Πλανκ για την ακτινοβολία του μέλανος σώματος και ολοκληρώνεται το 1925-26 με τη διατύπωση μιας πιθανοκρατικής θεωρίας για τον μικρόκοσμο από τους Βέρνερ Χάιζενμπεργκ και Έρβιν Σρέντιγκερ. Στην ομιλία θα παρουσιαστεί η ιστορία της Κβαντομηχανικής. Θα αναφερθούν οι θεωρητικοί προβληματισμοί, τα πειραματικά αποτελέσματα, καθώς και οι κοινωνικοί και πολιτισμικοί παράγοντες που συνέβαλαν στη διαμόρφωση και την αποδοχή αυτής της ριζοσπαστικήςθεωρίας.Στην ομιλία θα παρουσιαστεί η ιστορία της Κβαντομηχανικής, θα αναφερθούν οι θεωρητικοί προβληματισμοί, τα πειραματικά αποτελέσματα, καθώς και οι κοινωνικοί και πολιτισμικοί παράγοντες που συνέβαλαν στη διαμόρφωση και την αποδοχή αυτής της ριζοσπαστικήςθεωρίας.