"Η σύγχρονη φυσική σε ιστορική προοπτική: Η ιστορία της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας"

Στις αρχές του 20ού αιώνα ανατρέπεται η ‘κλασική’ φυσική και εδραιώνονται δύο επαναστατικές θεωρίες, η θεωρία της σχετικότητας και η κβαντική μηχανική. Το 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν δημοσιεύει μια εργασία για την «Ηλεκτροδυναμική των Κινούμενων Σωμάτων» όπου προτείνει την αναθεώρηση των θεμελιωδών εννοιών του χώρου και του χρόνου. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1915/1916, Αϊνστάιν επεκτείνει τη θεωρία της σχετικότητας στα φαινόμενα της βαρύτητας, αναδεικνύοντας την αλληλεξάρτηση του χωροχρόνου και της ύλης. Η διαμόρφωση της κβαντικής μηχανικής ακολουθεί μια πολύ πιο σύνθετη πορεία που αρχίζει το 1900 με τη θεωρία του Μαξ Πλανκ για την ακτινοβολία του μέλανος σώματος και ολοκληρώνεται το 1925-26 με τη διατύπωση μιας πιθανοκρατικής θεωρίας για τον μικρόκοσμο από τους Βέρνερ Χάιζενμπεργκ και Έρβιν Σρέντιγκερ. Στην ομιλία θα παρουσιαστεί η ιστορία της Γενικής Σχετικότητας, θα αναφερθούν οι θεωρητικοί προβληματισμοί, τα πειραματικά αποτελέσματα, καθώς και οι κοινωνικοί και πολιτισμικοί παράγοντες που συνέβαλαν στη διαμόρφωση και την αποδοχή αυτής της ριζοσπαστικήςθεωρίας.